در تکاپوی معنا

مباحث نظری و تجربی، سفرنامه و مهاجرت به کانادا

رفوزگی در امتحان رانندگی !

اینجانب با اینکه خیر سرم تمام قوانین و شرایط و کارهای مهاجرت رو قبلا خونده بودم باز هم در مورد اعتبار گواهینامه بین المللی اطلاعات کافی نداشتم. یعنی همون دفترچه ترجمه گواهینامه که از سازمان جهانگردی و اتومبیل رانی می گیریم و یک ساله اعتبار داره. روایت های شیعه و سنی مختلفی بود و یکی می گفت یک سال دیگری میگفت 3 ماه و بعضی هم می گفتن اصلا اعتبار نداره!!! چند باری از پلیس پرسیدم و اونها هم جواب های مختلفی دادن. خلاصه من هم درگیر مشکل کارت اقامت بودم و خیلی جدی پیگیر این مطلب نشدم. یک روز صبح خیلی جدی شدم و تلفن زدم به وزارت ترابری(Ministry of Trasportation)  که مسول این کاره. جوابی که شنیدم رنگم پرید!! این گواهینامه بین المللی برای کسانی که Visitor هستن یعنی برای گردش یا تجارت به کانادا اومدن یک سال اعتبار داره و برای مهاجران یعنی کسانی که به اصطلاح Land  شدن 2 ماه!! این به معنی این بود که اینجانب 2 ماه از این 4 ماه رو بدون گواهینامه معتبر رانندگی می کردم و اگر تصادف می کردم کارم با ... بود.تصمیم گرفتم سریع برای گواهینامه اقدام کنم. برای همین فردای اون روز برای ترجمه رسمی گواهینامه ایران به یک دارالترجمه رسمی (ایرانی) از فهرستی که که خود وزارت ترابری معرفی می کنه مراجعه کردم و 2 ساعته ترجمه گواهینامه ایران رو گرفتم. فردای اون روز برای امتحان G1 یعنی همون آیین نامه مراجعه کردم و همون موقع هم قبول شدم. همون روز برگه ای دادن که تا رسیدن گواهینامه G1 بطور موقت کار می کنه. با داشتن این گواهینامه می تونم تحت شرایطی رانندگی کنم. مهمترین این محدودیت ها این هست که حتما کسی که گواهینامه G داره باید کنارم نشسته باشه و سایر محدودیت ها نظیر 0% سطح مجاز الکل در خون و ... خیلی خوب شدیم پسر 16 ساله. در صورتیکه کسی سابقه رانندگی نداشته باشه باید 1 سال با گواهینامه G1 و با همراهی کسی که گواهینامه G داره رانندگی کنه و بعد امتحان G2 (یا همون شهر) میده. اگر کسی گواهینامه قبلی (از گشور یا استان دیگری) داشته باشه نیازی به انتظار یک ساله نداره و می تونه فورا امتحان G2 (شهر) بده. کسانی که بتونن ترجمه رسمی گواهینامه خودشون رو ارائه بدن نیازی با این انتظار ندارن. بگذریم من هم با ارائه ترجمه رسمی گواهینامه برای امتحان G2 (شهر) نوبت گرفتم. قبل از امتحان 2 ساعت آموزش رانندگی گرفتم که نه تنها با تکنیک های امتحان آشنا بشم بلکه بطور کلی برای آشنایی با تفاوت ها در قوانین و عرف رانندگی در کانادا لازمه. با اینکه بارها مسیر امتحان رو مربی عزیز بهم گفته بود ولی موقع امتحان یک تابلوی STOP (که باید پشت اون 3 ثانیه توقف کامل می کردم) رو ندیدم و مثل .... با نیش باز از کنارش رد شدم!!! ممتحن عزیز تا آخر مسیر رو از من امتحان گرفت و چپ و راست کرد و پارک و دور 3 مرحله ای و این جرفا ولی آخرش گفت Sorry !! همه موارد رو OK شدی و به دلیل عدم توقف در تابلو ایست اولی مردودی ! ما هم آبرومون رفت!!

حالا باید برای امتحان بعدی 10 روز بگذره که می شه 4 نوامبر!! یک خودرو فورد شاستی بلند ESCADA د ر خونه پارکه و روزی 45 دلار اجارش میشه و باید صبر کنیم دوستی، آشنایی پیدا بشه تا بتونیم بریم خرید!! البته از شوخی گذشته خانواده خاله جان اینا در صورت لزوم این لطف رو می کنن.

 برای مفید بودن این پست نکاتی رو در باره قوانین رانندگی در کانادا می گم. در کانادا یا حداقل اونتاریو از تابلو ایست STOP خیلی استفاده می شه. (همون که تو ایران برای قشنگی می زارن سر چهار راه ها و گاهی هم اگهی فوت می چسبونن روش رو می گم ها – قول می دم خیلی از ما همین حالا و فوری نمی تونیم بگیم گرده یا چه شکلی داره و روش فارسی نوشته یا انگلیسی!!). دو نوع تابلو ایست وجود داره یکی ساده و اون یکی (راه راه نیست) پایینش نوشته All Ways. در مورد اول که ساده هست بایستی توقف کامل کرد تا مسیری که به اون وارد می شیم کاملا خالی بشه و هیچ خودرویی نباشه و بعد با احتیاط کمی جلو رفت و پس از دیدن کل مسیر وارد خیابان می شیم.. در نوع دوم که زیرش All Ways نوشته باید 3 ثانیه توقف کرد و با گرداندن سر به دو طرف و برقراری تماس چشمی با سایر رانندگانی که سر تقاطع رسیدند به نوبت از تقاطع عبور کرد. چندی پیش سر یکی از همین تابلو ها ترمز زدم ولی 3 ثانیه نشد سر چهار راه بعدی خودرو پلیس رو پشت سرم دیدم که دنبالم اومده و علامت توقف می ده. 120 دلار جریمه شدم (شانس آوردم که گواهینامه بین المللی منو دید و دقت نکرد که مهاجر هستم). خلاصه با اینکه تجربه جریمه داشتم ولی این بار تابلو STOP رو اصلا ندیدم و حتی نیش ترمز هم نکردم بلکه وقتی ممتحن محترم گفت STOP sign is for you sir!! نیشم باز شد و گفتم ببخشید ندیدم!!

نکته دیگری که در اینجا خیلی دقت می شه نگاه کردن به نقاط کور خودرو هنگام گردش و یا عوض کردن مسیر و فورا پس از راهنما زدن هست. نگاه کردن در در آینه اصلی و آینه های بغل کافی نیست و حتما باید گردن 90 درجه بچرخه و سمت مربوطه رو نگاه کرد و از عدم وجود خودرو در نقطه کور مطمئن شد. خداییش این 2 تا نکته عامل خیلی از تصادفات هستن.

گواهینامه های رانندگی اتومبیل شخصی در اونتاریو 3 جور هستن:

 G1 – که راننده می تونه با همراهی 1 نفر که گواهینامه G داره رانندگی کنه و اگر زیر 19 سال باشه نمی شه 2 تا زیر 16 سال دیگه در خودرو باشن و یا نمی تونه از ساعت 12تا 5 صبح تو اتوبان رانندگی کنه.شخصی که گواهینامه G داره باید صندلی جلو کنار راننده بشینه و حتما درصد الکل خونش 0 باشه.

 G2- که راننده می تونه تنها رانندگی کنه ولی درصد الکل خونش باید صفر باشه و اگر زیر 19 سال باشه نباید بیش از 1 نفر سرنشین زیر 19 سال داشته باشه.

G  - که یک گواهینامه دائمی هست و دارنده اون می تونه بدون محدودیت رانندگی کنه.

 دارنده گواهینامه G1 باید 1 سال صبر کنه تا برای   G2 امتحان بده و یا ترجمه رسمی گواهینامه کشور خودشو (اگر غیر انگلیسی هست) ارائه بده. در واقع این ترجمه به جای یک سال منظور می شه. دارنده G2 هم باید یک سال صبر کنه تا برای G امتحان بده. البته در صورتی که کسی بتونه سوابق رانندگی ارائه بده (مثلا در ایران از شهرک آزمایش و ترجمه رسمی و یا در کانادا با مراجعه به سفارت جمهوری اسلامی در اتاوا(  می تونه بدون انتظار امتحان G بده.

برای اطلاعات دقیقتر لطفا به http://www.drivetest.ca مراجعه کنید.

 

+ نوشته شده در  شنبه هفتم آبان 1390ساعت 3:14  توسط احد پویان  |